Het verschijnsel van dezelfde mensen (17-06-2020)

Laatst reed ik noordwaarts naar een afspraak, onze laan uit, linksaf naar de rotonde en dan de rijksweg op. Bij het eerstvolgende dorp stond ik stil voor het rode stoplicht, ik hing een beetje over het stuur en keek hoe voor me een man in een elektrische rolstoel de weg overstak, hij had geen benen. Zijn broek was keurig omgezoomd, zijn stompjes staken pront vooruit. Ik haalde opgelucht adem toen hij met zijn stoel wat moeizaam de stoep opgehobbeld was en de nabijgelegen straat intufte.
Een uurtje of wat later reed ik via dezelfde weg terug, en op exact dezelfde plek stak exact dezelfde man wéér over, alleen nu dan van de andere kant.
Dit gebeurt regelmatig en ik snap niet hoe het kan. Niet altijd met de man met de stompjes maar met willekeurige andere mensen. Als ik ze op de heenweg heb gezien kom ik ze op de terugweg op ongeveer dezelfde plek wéér tegen. Is daar een statistische verklaring voor? Een rekenmodel? Heeft iedereen dit? Is er een soort vaste tijd die wij mensen onbewust hanteren om ergens te verblijven? Zijn we biologisch geprogrammeerd om ergens een bepaalde duur te zijn? Of is het allemaal toeval? Of een vreemde kosmische synchroniciteit? 
Ik vraag me misschien nog wel het meest af of het niet nog veel vaker gebeurt dan ik nu denk. Dat me alleen de in het oog springende mensen opvallen, die stompjes daar kijk je moeilijk langs, maar dat er zonder dat ik er erg in heb, elke keer steeds dezelfde mensen mijn weg kruisen, zowel op de heen- als op de terugweg, en overal, als een leger, een inwisselbare massa die keer op keer aan me voorbijtrekt. Getver.