De imme (08-04-2019)

Vorige week hing ik de ramen van de tijdelijke kast om naar de nieuwe. Het was mijn imker-doop, onder toeziend oog van mijn vader, die al imkert zo lang ik me kan herinneren.
De imme is de naam voor het volk met alles wat daarbij hoort, gezien als één organisme. De werkbijen, de koningin, de darren, de raten, de kast, maar ook degene die voor de bijen zorgt.
Mooi vind ik dat. En zo voelt het ook. Ze horen bij mij, en ik bij hen. Het is een beetje een mysterieuze relatie. Ik hoed ze, maar eigenlijk doen ze alles zelf, zoals ze dat al sinds mensenheugenis doen.
Telkens als ik naar ze kijk krijg ik het gevoel dat ze meer weten dan ik. Dan wij allemaal bij elkaar.
Soms ga ik op een stoel naast de kast zitten en dan kijk ik naar hoe ze uit de vliegspleet komen, wegvliegen, hoe andere bijen weer terugkomen, stuifmeel aan hun poten.
Het is het grootste geluk.