Biedermeier (07-04-2020)

Heel het land is aan het broodbakken geslagen en daardoor is het meel overal uitverkocht. 
Ik heb daar veel vragen over.
Zorgt de vergrendeling voor een vorm van nieuwe huiselijkheid waar een hobby als lekker knus je eigen brood bakken bij past?
Is men bang dat alle bakkers ziek worden waardoor de broden straks op zijn?
Of dat de graanschuren leegraken?
Ik vrees dat het het eerste is, en dat we door de virusuitbraak spontaan in een nieuwe Biedermeierperiode schieten. Ik weet niet of we dat moeten willen met z'n allen, maar goed, wie ben ik.
Voor mij is er concreet niet veel veranderd sinds de vergrendeling. Ik was altijd al veel thuis, ik werk gewoon door zoals ik dat gewend was. Het enige grote verschil is dat ik mijn gezin de hele dag om me heen heb, maar het zijn allemaal aardige mensen, dat scheelt.
Iedereen gaat zo zijn eigen gang, behalve de jongste van tien, die heeft nog wat beliebte autorität nodig. Ze hobbelt gemoedelijk de dag door naast me aan de grote ateliertafel, met schoolwerk zijn we een tijdje gestopt. Het kind ging naar school om te spelen, het werk daar nam ze op de koop toe. Nu in het thuisonderwijs alleen de taakjes overbleven kronkelde ze zich in al haar schranderheid van ongenoegen uit haar stoel. Ik besloot dat het klaar was met de dwangarbeid en gaf haar een stapel goede boeken, die verslond ze in drie dagen.
Het komt wel weer, en anders niet.
Ik heb zo het vermoeden dat de werkelijke les die we met z'n allen van deze periode moeten leren niet in een schoolboekje staat.