Anders (24-04-2020)

Als het gaat om de wereldgeschiedenis heb ik niet veel meegemaakt. Ik ben geboren in 1977, er waren de afgelopen vier decennia geen oorlogen in Nederland, weinig dreigingen, hier een daar een uitzondering. De antikernwapendemonstraties uit de jaren tachtig kan ik me nog goed herinneren, dat vond ik akelig, de golfoorlog begin jaren negentig, de aanslagen in 2001. Maar we waren vrij en niets kwam voorbij de voordeur.
Als ik lees over de Spaanse griep in 1918 betrap ik mezelf op de gedachte: ja maar die mensen waren anders dan wij. Gepokt en gemazeld door de eerste wereldoorlog die net achter de rug was, ze stonden nog met één voet in de middeleeuwen die vergeven was van pestepidemieën, de wereld was nog zwartwit en aan dood en ziekte waren ze wel gewend. Zo'n pandemie was in die tijd dagelijkse kost, ze keken niet op van een virusuitbraakje meer of minder.
Dat is natuurlijk onzin, de mens van honderd jaar geleden was hetzelfde als wij, met dezelfde angsten en hetzelfde verdriet. Er was misschien iets minder ruimte om het allemaal te uiten, er moest gewerkt worden, en nieuwe kinderen verwekt, en klankschaaltherapie in Thailand om je verdriet een plekje te geven bestond nog niet.
Soms denk ik na over wat ik als eerste ga doen als alles weer veilig voelt, waar ga ik het eerste heen, met wie spreek ik als eerste af? Ik kom er niet zo goed uit. Ik mis Düsseldorf, wandelen langs de Rijnoever, richting de Akademie, het Kunstpalast. En Amsterdam, een feestje, het gevoel van in de metro zitten. Ik zou als eerste naar mijn familie gaan maar meteen daarna afspreken met mijn twee vriendinnen die ik al ken sinds de kleuterschool. Eén van hen is huisarts en hoewel ze haar appjes luchtig houdt zie ik hoe ze moeizaam jongleert tussen de frontlinie en haar jonge gezin.
Dit is het dan, de wereldgeschiedenis, we zitten er middenin. Het zal in de geschiedenisboeken komen, de pandemie van 2020. Eerst nog met een hele pagina, later, als andere, grotere gebeurtenissen alles hebben overschreven, met nog maar een enkele regel. Over honderd jaar zijn er nieuwe mensen en die denken als ze er iets over terugvinden: ach, in 2020 waren de mensen anders dan wij.