Geen woorden (29-01-2016)

Zoals in herinneringen de details vervliegen, en er slechts gevoel overblijft. Ik denk aan vroeger en zie nooit mezelf, noch anderen. Ik ruik een geur, proef iets, ik zie een landschap, geschilderd in uitvloeiend aquarel of soms in zware olieverf. Een veld met kamille, zomer, rul opstuivend zand.
Of zoals in liefde, de liefde die zo dichtbij is dat je haar niet meer haarscherp ziet. Ik kus mijn lief voor de duizendste keer en de ogen van mijn ziel zijn gesloten. Ik zie zijn gezicht niet meer, zijn hoge jukbeenderen, zijn donkere, glanzende haar, zijn mond, ik voel alleen nog, dat wat hem aan mij bindt, het echte.
Zo schreef ik mijn roman. Het maakt niet uit wat er staat, niet wezenlijk. De letters, de zinnen. Het maakt niet uit hoe het verhaal loopt, wat er gebeurt en wat niet. Dat wat ik wil zeggen heeft geen woorden. Het is de overdracht. Het ware.